Για τον Αρμάνδο Δελαπατρίδη είχα γράψει στο “Περί Ιστορίας” τον Σεπτέμβριο του 2015, την παραμονή των βουλευτικών εκλογών στην Ελλάδα το άρθρο “Η δικαίωση του Αρμάνδου Δελαπατρίδη” ( https://papapolyviou.com/2015/09/19/i-dikaiosi-tou-armandou-delapatridi/ ) Απόψε τον θυμήθηκα και πάλι, “εντελώς συμπτωματικά” κάνοντας έναν απολογισμό της προεκλογικής περιόδου για τις αυριανές βουλευτικές εκλογές στην Κυπριακή Δημοκρατία, μόλις τις δέκατες τρίτες στην κοινοβουλευτική ιστορία του κράτους μας. Εξ αιτίας όσων μπόρεσα να παρακολουθήσω από τη δραστηριότητα των 753 υποψηφίων για τις 56 ελληνικές έδρες της Βουλής των Αντιπροσώπων για τις οποίες θα ψηφίσουμε αύριο. Θα έλεγα, όχι υπερβολικά, ότι εάν ζούσε ο συμπαθέστατος Δελαπατρίδης στη σημερινή ελεύθερη Κύπρο πιθανότατα αύριο θα κέρδιζε διψήφιο ποσοστό ψήφων.. Το πώς και το γιατί δεν είναι της ώρας…

Αντί λοιπόν άλλης ανάλυσης για τις αυριανές εκλογές, παραθέτω ένα μικρό τμήμα του μεγαλόπνοου έργου του Αρμάνδου Δελαπατρίδη της πρώιμης περιόδου με τίτλο “Η κοινωνία γελά”, όπως δημοσιεύθηκε στην αθηναϊκή εφημερίδα “Η Πρόοδος” στις 2 Σεπτεμβρίου 1926, πριν από 100 χρόνια δηλαδή. Ήταν το πρώτο απόσπασμα από το έργο του, και απολύτως λογικός ο άνθρωπος επέλεξε να μιλήσει για τη φιλοσοφία του έρωτος, “προς διαμόρφωσιν της εκτροχιασθείσης νεολαίας”… Διαβάζω ξανά και ξανά τον λόγο του Δελαπατρίδη και τον συγκρίνω με πολλούς από αυτούς που διεκδικούν την ψήφο μας αύριο στην ημικατεχόμενη Κύπρο και επαναλαμβάνω:

Αρμάνδο Δελαπατρίδη, έφυγες τόσο νωρίς…

Φίλες και φίλοι, καλή ψήφο αύριο!