19 Νοεμβρίου σήμερα, επέτειος του ηρωικού θανάτου του τομεάρχη Πενταδακτύλου της ΕΟΚΑ Κυριάκου Μάτση που έγινε ολοκαύτωμα στο κρησφύγετό του στο Δίκωμο, σαν σήμερα το 1958. Στη ψηφιακή βάση δεδομένων “Λήκυθος” της Βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου Κύπρου έχουν ψηφιοποιηθεί και αναρτηθεί σε δημόσια χρήση πολύτιμα τεκμήρια από το Αρχείο του Κυριάκου Μάτση, δωρεά της οικογένειας του ήρωα και του αδελφού του, Γιαννάκη Μάτση.
Από αυτό το αρχείο αποσπώ ένα απόσπασμα από μια δακτυλόγραφη επιστολή του Κυριάκου Μάτση προς την οικογένειά του, παραμονές της Πρωτοχρονιάς του 1958. Ο Μάτσης στην πρώτη παράγραφο του γράμματός του γράφει οτι δεν υπάρχει πράγμα για έναν άνθρωπο από το να μην αγωνίζεται για την ελευθερία του. Στη δεύτερη παράγραφο εκφράζει την πίστη του για το νικηφόρο πέρας του Αγώνα της ΕΟΚΑ και τις κρίσεις του γιά την άφιξη του νέου Κυβερνήτη (Foot) που αντικατέστησε τον “στραταρχίσκο¨(Harding). Στην επόμενη παράγραφο γράφει στους γονείς του να είναι περήφανοι για τον αγώνα των παιδιών τους και τους καλεί να χαρούν εάν ο Θεός φέρει να σκοτωθούν για την πατρίδα. Γράφει συγκεκριμένα:
Και δεν μπορώ να σκεφθώ, γονείς που να είναι πιο περήφανοι παρά για τα παιδιά τους που έπεσαν για την πατρίδα.
Τέλος, ο Μάτσης κλείνει την επιστολή του με τις ευχές του για τη νέα χρονιά και τους υπόσχεται ότι θα έβαζε κι αυτός “την εληά στα κάρβουνα”την ίδια ώρα που θα την έβαζαν κι οι δικοί του στο Παλαιχώρι και θα ρωτούσε [“τον Άη Βασίλη, βασιλιά” του κυπριακού πρωτοχρονιάτικου έθιμου…] για την αγάπη τους.
Ήταν, τελικώς, η πρωτοχρονιά και η “εληά” του 1958 οι τελευταίες του. Έντεκα μήνες αργότερα θα έφευγε από τη ζωή πολεμώντας μόνος του τη Βρετανική Αυτοκρατορία…

Απόσπασμα της επιστολής (“Λήκυθος”, Βιβλιοθήκη Πανεπιστημίου Κύπρου)