Του φοιτητή μας Χαλίλ Χαλίλ

Μάθαμε χτες με μεγάλη θλίψη τον ξαφνικό θάνατο του προπτυχιακού φοιτητή του Τμήματος Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Κύπρου Χαλίλ Χαλίλ (Halil Halil), στα 32 του χρόνια.
Ο Χαλίλ ήταν τριτοετής φοιτητής στο Πρόγραμμα Κοινωνιολογίας του ΚΠΕ και παράλληλα ήταν γραμμένος στο δευτερεύον Πρόγραμμα Ιστορίας, στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας.
Η περιγραφή του συναδέλφου Αντώνη Έλληνα, προέδρου του Τμήματος Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, για τον χαρακτήρα του δίνει την εικόνα του εκλιπόντος για τους δασκάλους του, αλλά και το πόσο τους λύπησε το άγγελμα του θανάτου του: «Ο Χαλίλ ήταν ένας άριστος φοιτητής. Διακρινόταν για την οξυδέρκεια και την εργατικότητά του και ο ξαφνικός χαμός του λυπεί ιδιαίτερα το Τμήμα και ολόκληρη την πανεπιστημιακή κοινότητα.»


Ο Χαλίλ είχε παρακολουθήσει και δικά μου μαθήματα και ήταν αυτό που λέμε «ξεχωριστή περίπτωση». Από τους φοιτητές που δεν θα ξεχάσει ποτέ ο δάσκαλός τους. Σπούδαζε για πολλά χρόνια και σε διαφορετικά Τμήματα, στο Πανεπιστήμιό μας και στο Λονδίνο, είχε οξύτατη κρίση και η άποψή του, ως Τουρκοκύπριου και ως ανθρώπου που είχε διαβάσει αρκετά, όποτε θα μιλούσε για την ελληνική ιστορία και τους πρωταγωνιστές της ήταν πάντα ενδιαφέρουσα. Μοναχικός τύπος και ιδιόρρυθμος, ήταν και μεγαλύτερος σε ηλικία από το υπόλοιπο ακροατήριο, ήταν και από άλλο Τμήμα, πάντα σε κάθε μάθημα θα έκανε αισθητή την παρουσία του, είτε με τις ερωτήσεις του, είτε με την αργοπορημένη μεγαλοπρεπή είσοδό του στην αίθουσα, συνήθως μετά που έπαιζε σαν παιδί ποδόσφαιρο, είτε με κάποιες μεγαλόφωνες άκυρες ατάκες, περισσότερο μιλώντας «καθ’ εαυτόν» και παλεύοντας να ξορκίσει τους δικούς του δαίμονες.

Κρατώ τα όνειρά του για τη συνέχιση των σπουδών του που τον συνάρπαζαν, τα εύστοχα σχόλιά του και ένα άριστο γραπτό για τον Ελευθέριο Βενιζέλο αλλά και την αρχική του δήλωση και τον ενθουσιασμό του να μας ακολουθήσει στην εκδρομή του 2019 στη Μακεδονία, επιθυμία που δυστυχώς δεν πραγματοποίησε.

Τα τελευταία δυο χρόνια τον χάσαμε, μεσολάβησε και η πανδημία, νόμιζα ότι είχε ήδη τελειώσει και με αυτή τη φάση των σπουδών του. Έφυγε χτες για πάντα.

Τον φαντάζομαι στο τελευταίο του ταξίδι, αναψοκοκκινισμένος στο μηχανάκι – σαράβαλο που οδηγούσε, «στην άσφαλτο κουρσάρος», μεταξύ ελευθέρας Κύπρου και κατεχόμενου τμήματος του νησιού, στα σύννεφα των ονείρων του και στην σπάνια πρωινή ομίχλη που ομορφαίνει τον τόπο μας, κυνηγώντας ελεύθερος και ωραίος τις ουτοπίες του.

Ώρα σου καλή, Χαλίλ!

Σχολιάστε..

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s