Περί οικονομικής κρίσεως, 1933

Η έλευση του νέου χρόνου βρίσκει την Κύπρο και τους Κυπρίους, για πρώτη φορά μετά το 1974, αντιμέτωπους με μια πρωτοφανή οικονομική κρίση και με την αβεβαιότητα και το φάσμα της χρεωκοπίας να κυριαρχούν και επισήμως, πλέον, στην καθημερινότητά μας. Πέρα από τις οικονομικές και πολιτικές παραμέτρους της κρίσης, αλλά και την εξωφρενική αταραξία των υπευθύνων, που ενώ έβλεπαν τον όλεθρο να έρχεται αυτοί συνέχιζαν να αδιαφορούν, η «κυπριακή κρίση» πρέπει να αποτελέσει την αφορμή σε όλους, και ιδιαίτερα στους απλούς πολίτες, να συλλογιστούν, να καταλογίσουν ευθύνες, να αναζητήσουν το δικό τους μερίδιο συνευθύνης, να απαιτήσουν δίκαιη κατανομή των βαρών, να διεκδικήσουν το μέλλον του τόπου και των παιδιών μας.

Πολλές αναλογίες και ομοιότητες με τη σημερινή κατάσταση βρίσκουμε στη μεγάλη οικονομική κρίση του μεσοπολέμου, που έπληξε και την Κύπρο από το 1929 στον απόηχο του χρηματιστηριακού κραχ, και κορυφώθηκε κατά το 1932, καθώς συνδυάστηκε με την παρατεταμένη ανομβρία που έπληξε καίρια την αγροτική παραγωγή. Μια βασική διαφορά του 2012 με το 1932 είναι ότι η Κύπρος έπαψε πλέον, εδώ και πολλές δεκαετίες, να είναι γεωργική χώρα: Η ανάκαμψη, επομένως, σήμερα προμηνύεται δυσκολότερη. Παράλληλα, ο μεγάλος βραχνάς του Κύπριου αγρότη παρέμενε, στις πρώτες δεκαετίες της Αγγλοκρατίας, η τοκογλυφία. Σύμφωνα με τους κυβερνητικούς υπολογισμούς κατά το 1929, πριν από την οικονομική κρίση που επιδείνωσε δραματικά την κατάσταση, μόνο το 18% των Κυπρίων αγροτών δεν ήταν χρεωμένοι στους τοκογλύφους. Η σύγκριση της τοκογλυφίας του μεσοπολέμου με τη σημερινή κατάσταση των τραπεζών και του μέσου κυπριακού χρέους επαφίεται στην κρίση του αναγνώστη…

Σε ένα φύλλο του «Νέου Κυπριακού Φύλακος» του Ιανουαρίου του 1933, «ειδικός συνεργάτης» της εφημερίδας, αφού ανέλυσε σε τρία άρθρα την οικονομική κατάσταση της Κύπρου κατά το 1932, έκλεινε τα συμπεράσματά του, παρά τη ζοφερότητα των προβλέψεων για οικονομική ανόρθωση εντός του 1933, με αισιοδοξία. Αξίζει να διαβάσουμε το σχετικό απόσπασμα με προσοχή, προσπαθώντας να εντοπίσουμε πόσα άλλαξαν στο διάστημα των 80 χρόνων στην Κύπρο και στη ζωή του Κύπριου. Ίσως βοηθήσει και για όσα θα αναγκαστούμε να αλλάξουμε στον τρόπο ζωής μας, στους επόμενους μήνες. Ειδικότερα, επισημαίνουμε την αναφορά στο κύριο χαρακτηριστικό της φτωχής ζωής του Κυπρίου, την «άκραν λιτότητα», μιαν (εξ ανάγκης) ιδιότητα που συνήθως ξεχνούμε, όταν μιλούμε για το παρελθόν:

«Εν τούτοις η οικονομική κατάστασις του τόπου εξακολουθεί να παραμένη υγιής και παρ’ όλας τας αντιξόους περιστάσεις, δεν πρέπει ποσώς να εκληφθή ως απελπιστική. Οι τούτο ισχυριζόμενοι απέχουσι της αληθείας και προσφέρουσι κακίστην υπηρεσίαν εις τον ευκόλως απελπιζόμενον λαόν.

Εάν ευνοηθή κατά τι υπό των μετέπειτα καιρικών συνθηκών η παραγωγή, η Κύπρος θα είναι και πάλιν εις θέσιν ν’ αντιμετωπίση οπωσούν την κρίσιν εν αναμονή καλλιτέρων εποχών, διότι ο Κύπριος κέκτηται πλην της ποικιλίας της παραγωγής του, τα δύο καταλληλότερα εφόδια διά τας παρούσας δυσκόλους περιστάσεις, το πλεονέκτημα της περισυλλογής και περιστολής των δαπανών του εις το ελάχιστον, οσονδήποτε χρήσιμοι και αν τω είναι αύται, καθώς και την άκραν λιτότητα η οποία διά τον χωρικόν ιδίως δύναται να φθάση μέχρι των πλέον απομεμακρυσμένων ορίων.»

 

*Δημοσιεύτηκε στην εφημ. Φιλελευθερος στις 29 Δεκεμβρίου 2012

Σχολιάστε..

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s