Μιχάλης Πιερής (1952-2021)

Ξαφνικό και αναπάντεχο το πρωινό νέο, ο θάνατος του Μιχάλη Πιερή, τ. καθηγητή της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κύπρου, σόκαρε την πανεπιστημιακή μας κοινότητα και την κυπριακή κοινωνία.

Ο Μιχάλης Πιερής, Εφταγωνίτης στην καταγωγή, γιος του εθελοντή του Β’ Παγκοσμίου πολέμου Ιωάννη Πιερή και της Ανδρονίκης Πιερή, που μετανάστευσαν στην Αυστραλία λίγους μήνες πριν από την τουρκική εισβολή του 1974, τελείωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στη Λεμεσό, όπου επηρεάστηκε καθοριστικά από τη γνωριμία του με τον φιλόλογο και ποιητή Ανδρέα Παστελλά. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του ΑΠΘ, στη δεκαετία του 1970, όπου μαθήτευσε στον Γ. Π. Σαββίδη και στον κύκλο του. Συνέχισε τις σπουδές του στο Σίδνει και δίδαξε στα Πανεπιστήμια Κρήτης και ΑΠΘ. Εκλέχθηκε στο Πανεπιστήμιο Κύπρου από το 1992 όπου υπηρέτησε για 27 συναπτά έτη, μέχρι το 2019.

Υπήρξε για πολλές θητείες κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής, και ήταν ανάμεσα στους πρωτεργάτες για την ίδρυση της Φιλοσοφικής Σχολής, του Σχολείου Ελληνικής Γλώσσας, του Πολιτιστικού Κέντρου του Παν. Κύπρου και ιδρυτής και ψυχή του ΘΕΠΑΚ. Πέρασαν από τα ακροατήριά του εκατοντάδες φιλόλογοι, φοιτητές και φοιτήτριες, υπήρξε μια εμβληματική προσωπικότητα στο Πανεπιστήμιο Κύπρου κατά τα πρώτα 30 χρόνια της ζωής και λειτουργίας του πρώτου δημόσιου πανεπιστημίου του τόπου μας και καθόρισε εν πολλοίς τη φυσιογνωμία της Φιλοσοφικής Σχολής και, ειδικότερα, του Τμήματος Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών.

Ο Μιχάλης Πιερής δεν ήταν από τους συναδέλφους ή τους ανθρώπους που περνούν απαρατήρητοι. Αφήνει ένα έντονο αποτύπωμα στην πνευματική ζωή της Κύπρου, με σημαντικό έργο, σε ό,τι κι αν ασχολήθηκε. Δεν είναι της ώρας και ούτε έχω τη δυνατότητα να κρίνω το φιλολογικό ή το λογοτεχνικό του έργο. Θεωρώ, όμως, εξίσου σημαντικό επίτευγμα με τα επιστημονικά του βιβλία ή τις μελέτες του για τον Καβάφη, τον Σεφέρη, τον Βασίλη Μιχαηλίδη, τον Μόντη, τον Γαλατόπουλο, κ.ά., ή το ποιητικό του έργο, την πολύχρονη δουλειά του και την αφοσίωσή του στο ΘΕΠΑΚ, και το γεγονός ότι υπήρξε δάσκαλος που ενέπνευσε εκατοντάδες νέους και νέες φιλολόγους.

Ο ξαφνικός θάνατός του κλείνει ένα ιστορικό κύκλο για τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Κύπρου, από όπου είχε συνταξιοδοτηθεί το 2019. Μια περίοδος που ξεκίνησε με πολλά οράματα και μεγάλη διάθεση για δημιουργία, και στην πορεία συνοδεύτηκε και από έντονες αντιπαραθέσεις ή συγκρούσεις, που έπαιρναν και παίρνουν μεγαλύτερες διαστάσεις λόγω του μικρού μεγέθους του τόπου και των πιο στενών προσωπικών σχέσεων που διαμορφώνονται ή διαλύονται. Ο Μιχάλης Πιερής δεν απέφευγε τις συγκρούσεις, ίσως πολλές φορές να τις επιδίωκε κιόλας. Στο τέλος της ημέρας, όμως, για τον πνευματικό άνθρωπο μένει η δουλειά και το έργο του και για τον δάσκαλο η αγάπη των μαθητών και των μαθητριών του.

Θερμά συλλυπητήρια στη σύζυγό του Δώρα, στην κόρη του Μυρτάνη και τους λοιπούς οικείους του, όπως και στους συνεργάτες και τις συνεργάτριές του στο Πολιτιστικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Κύπρου και στο ΘΕΠΑΚ.

Ώρα σου καλή, Μιχάλη!

Σχολιάστε..

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s