Περί «Τεχνικών Επιτροπών» συμπληρωματική εισήγηση

Ανακοινώθηκε πριν λίγες μέρες, ότι ύστερα από εισήγηση του κ. Άιντα αποφασίστηκε η δημιουργία μιας νέας «δικοινοτικής Τεχνικής Επιτροπής για την Παιδεία». Οι σχετικές δηλώσεις του Μουσταφά Ακκιντζί, ήταν, όπως σχεδόν πάντα, οι μόνες διαφωτιστικές: «Η μη ανεκτικότητα, η μη ανοχή, τα ρατσιστικά επεισόδια εναντίον Τ/Κ στο παρελθόν αλλά και πρόσφατα, μάς οδήγησαν στη δημιουργία μιας τέτοιας επιτροπής για την παιδεία. Γιατί η μελλοντική γενιά πρέπει να ανατραφεί με κουλτούρα ειρήνης και ανεκτικότητας. Το μέρος για να γίνει αυτό είναι η οικογένεια και στη συνέχεια το σχολείο, και ξεκινώντας από αυτά να συνεχίσει.» Ανάμεσα στα κύρια θέματα που θα απασχολήσουν την Επιτροπή είναι «το πώς θα συμβάλει η εκπαίδευση στην αποτροπή των συγκρούσεων, στην ειρήνη, στη συμφιλίωση και στην αντιμετώπιση της προκατάληψης, των διακρίσεων, του ρατσισμού, της ξενοφοβίας και του εξτρεμισμού». Ακόμη, «ο καταρτισμός προτάσεων για εφαρμογή εφαρμόσιμων και αποδεκτών μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης στα σχολεία των δύο εκπαιδευτικών συστημάτων», «η προώθηση των επαφών και της συνεργασίας μεταξύ των μαθητών και των εκπαιδευτικών» και «ο συντονισμός των εκπαιδευτικών συστημάτων των δύο κοινοτήτων».

Με αφορμή, δηλαδή, μια επίθεση ομάδας μαθητών Λυκείου σε αυτοκίνητα με τουρκοκυπριακές πινακίδες, τη μέρα που γίνονται οι εκδηλώσεις για την καταδίκη του ψευδοκράτους, όπως αυτές γίνονται, οι κκ. Άιντα και Ακκιντζί βρήκαν την ευκαιρία να κάνουν μαθήματα στον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας για το πώς πρέπει να λειτουργεί το εκπαιδευτικό σύστημα στην ελεύθερη Κύπρο. Είναι αυτονόητο ότι επιθέσεις σε ανυποψίαστους οδηγούς, επιβάτες και περαστικούς, και η αναίτια πρόκληση φθορών σε ξένη περιουσία είναι εγκληματικές συμπεριφορές και εκδηλώσεις μισαλλοδοξίας, που δείχνουν φασιστικές νοοτροπίες και, πάνω από όλα, έλλειψη σεβασμού στην ανθρώπινη υπόσταση. Από πού και ως πού, όμως, τεκμηριώνεται ότι αυτές οι συμπεριφορές οφείλονται στο σχολείο και στην παρεχόμενη εκπαίδευση; Τα εκατοντάδες περιστατικά (μεγαλύτερης βαρβαρότητας και μίσους) που καταγράφονται στη «φίλαθλη» κυπριακή επικαιρότητα, πού οφείλονται άραγε; Όμως το θέμα είναι αλλού: Σε ένα ανοικτό πολιτικό ζήτημα, και με την τουρκική αδιαλλαξία να παραμένει ιταμή και αμείωτη, είμαστε, αλήθεια, τόσο αφελείς να πιστεύουμε ότι η «εκπαίδευση θα φέρει την κουλτούρα ειρήνης»; Αν η «νήσος Κύπρος», όπως αποκαλεί το τουρκικό κράτος τη χώρα μας, βρισκόταν κάπου μεταξύ Νορβηγίας και Αλάσκας ίσως θα αλλάζαμε πρόθυμα ακόμη και την εθνική μας ταυτότητα κατά πώς θα ήθελε ο κ. Άιντα. Όμως, είτε το θέλουμε ή όχι, οι συλλογικές ταυτότητες και οι νοοτροπίες επιβάλλονται, συχνά και κυρίως, από τον ετεροπροσδιορισμό, το πώς μας βλέπουν οι άλλοι, και όχι όπως σχεδιάζουν επί χάρτου οι διάφοροι μαθητευόμενοι αποδομητές. Και όταν η Τουρκία διαλαλεί σε κάθε ευκαιρία ότι ο κύριος της στόχος είναι η διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, όταν το κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου είναι, πιθανότατα, σε αναλογία στρατιωτών – πολιτών το πιο στρατοκρατούμενο μέρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όταν το «νερό της ειρήνης» ο Ταγίπ Ερντογάν το θέλει τουρκικό και όχι «τουρκοκυπριακό», όταν και σήμερα δεκάδες χριστιανικές εκκλησίες στα κατεχόμενα παραμένουν στάβλοι, ότι και να αλλάξει στην εκπαίδευση, η ουσία του Κυπριακού θα παραμένει αναλλοίωτη.

Από την άλλη, αφού κρίσιμα κρατικά και εθνικά ζητήματα παραπέμπονται, συναινούσης της κυβέρνησής μας, στις «δικοινοτικές τεχνικές επιτροπές», εμείς προτείνουμε, με κάθε σοβαρότητα, την ίδρυση και άλλων επιτροπών: Μια «Τεχνική Επιτροπή για την εντιμότητα στην πολιτική» θα βοηθούσε, πιθανόν, στον εντοπισμό των Κυπρίων πολιτικών που διατήρησαν τα πλούτη τους εκμεταλλευόμενοι τα αξιώματά τους, τον μακρινό  Μάρτιο του 2013. Μια «Τεχνική Επιτροπή για το πολιτικό ήθος» θα αποσοβούσε ξεκατινιάσματα υψηλού πολιτικού πολιτισμού και αισθητικής μεταξύ των πολιτικών μας (εσχάτως και ανώτερων κρατικών λειτουργών). Και τέλος, μια «Τεχνική Επιτροπή για την πρόληψη των εθνικών καταστροφών» θα βοηθούσε, ίσως, στο να αποφύγουμε τα επερχόμενα τραγικά εθνικά αδιέξοδα που προδιαγράφονται.

Δημοσιεύθηκε στην εφημ. «Ο Φιλελεύθερος» στις 12 Δεκεμβρίου 2015

 

Σχολιάστε..

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s