Φαυλότης και λαϊκισμός

Την περασμένη βδομάδα ένας καλός φίλος, σημαντικός ερευνητής στον χώρο του, ειδοποιήθηκε από το επιστημονικό κέντρο όπου εργάζεται, εκκλησιαστικής ιδιοκτησίας, ότι θα απασχολείται (όπως και οι άλλοι συνάδελφοί του) από τούδε τρεις μέρες τη βδομάδα. Ο ήδη μειωμένος μισθός του θα μειωθεί κατά 50%. Σε ένα άλλο ίδρυμα, τραπεζικό αυτό, ένας μεταπτυχιακός μας φοιτητής, οικογενειάρχης με δύο παιδιά, αδιόριστος φιλόλογος με πτυχίο από το 2003, που μόχθησε για το στήσιμο του Αρχείου του οργανισμού, ειδοποιήθηκε ότι η σύμβασή του διακόπτεται στο τέλος του μήνα. Τα δυο περιστατικά προστίθενται στις χιλιάδες συμπατριωτών μας που απολύθηκαν από τις δουλειές τους ή παραμένουν άνεργοι εδώ και μήνες. Κοντά σε αυτούς, και χωρίς να μιλάμε για τις τρομακτικές ζημιές των επιχειρήσεων ή των εταιρειών, χιλιάδες Κύπριοι είδαν τις περιουσίες τους που ήταν κατατεθειμένες στις δύο μεγάλες τράπεζες να εξαφανίζονται εν μια νυκτί. Παράλληλα, η φτώχια εξαπλώνεται με απίστευτους ρυθμούς: Μόνο στη Λευκωσία λαμβάνουν τακτική βοήθεια σε τρόφιμα από την Αρχιεπισκοπή 2.000 οικογένειες…

Την ίδια βδομάδα, δύο επιτροπές της Βουλής, η Επιτροπή Παιδείας και η Επιτροπή Ελέγχου, ασχολήθηκαν με τους «ακριβοπληρωμένους καθηγητές του Πανεπιστημίου Κύπρου» δίνοντας τροφή για κραυγές στις τηλεοπτικές εκπομπές, μεγάλους τίτλους και υβριστικά παραπολιτικά στις εφημερίδες και ευκαιρία επίδειξης άκρατου λαϊκισμού. Στην αρχή έγινε λόγος για «εξήντα καθηγητές του Πανεπιστημίου Κύπρου, που μοιράζονται 6,8 εκατ. ευρώ», ενώ προχθές το ποσό έπεσε σε «1,8 εκατ. ευρώ του «επιδόματος» που παίρνουν οι αναπληρωτές και τακτικοί καθηγητές των τριών δημόσιων πανεπιστημίων». Δεν διακατέχομαι από συντεχνιακά σύνδρομα, αλλά θα ήταν προτιμότερο, αντί να διασύρεται ολόκληρη η πανεπιστημιακή κοινότητα, να εντόπιζαν οι βουλευτές τα μεμπτά, παράτυπα και κολάσιμα σημεία των μισθολογίων – εάν αυτά υπάρχουν – και να λάμβαναν μέτρα ελέγχου και απόδοσης ευθυνών.

Ο γράφων δεν αμείβεται βέβαια με 160.000 ευρώ τον χρόνο, αντίθετα ανήκει στην πλειοψηφία των 301 μελών του ΔΕΠ του Πανεπιστημίου Κύπρου των οποίων οι ετήσιες ακαθάριστες απολαβές τους δεν πλησιάζουν ούτε στα μισά. Των πλείστων πανεπιστημιακών – εντελώς διαφορετικών ειδικοτήτων – τα ερευνητικά προγράμματα που εξασφαλίζουν δαπανώνται αποκλειστικά στη μισθοδοσία νέων ερευνητών, ενώ οι «συμβουλευτικές τους υπηρεσίες» παρέχονται αμισθί. Δεν είναι, όμως, αυτό το θέμα σε μια χώρα που απειλείται με χρεοκοπία. Πού άραγε οφείλεται ο ξαφνικός πόλεμος εναντίον του κύριου δημόσιου Πανεπιστημίου; Σε προσωπικά συμπλέγματα; Στην υποστήριξη ιδιωτικών ανταγωνιστικών πανεπιστημίων; Στην απουσία οργανωμένης συντεχνίας πανεπιστημιακών, γεγονός που τους καθιστά εύκολο στόχο; Στην ελαφρότητα με την οποία αντιμετωπίζουν αρκετοί βουλευτές και βουλευτίνες τα καθήκοντά τους και στην αδυναμία συνειδητοποίησης της κρισιμότητας της κατάστασης;

Κατά την προσωπική μας άποψη, το χειρότερο δεν είναι η εύκολη λάσπη που ρίχθηκε, ούτε οι τερατώδεις υπερβολές που ακούστηκαν, ούτε ότι οι «εκπρόσωποι του λαού» αποδεικνύονται κατώτεροι των περιστάσεων. Ο λαϊκιστής πολιτικός επιδιώκοντας να μεταθέτει τις βαριές ευθύνες που του αναλογούν για την ανυπολόγιστη οικονομική και εθνική καταστροφή προσπαθεί να στρέφει αλλού την προσοχή των εξουθενωμένων – και αύριο εξαγριωμένων – πολιτών και να πετυχαίνει τον μαζικό αποπροσανατολισμό, τη δηλητηριώδη δημιουργία της εντύπωσης «μαζί τα φάγαμε», την αποφυγή της τιμωρίας των πραγματικών ενόχων. Όμως, για τα «επιδόματα» και τα προνόμια θα επανέλθουμε την επόμενη βδομάδα.

Δημοσιεύθηκε στην εφημ. “Ο Φιλελεύθερος”, στις 29 Ιουνίου 2013.

Σχολιάστε..

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s