“Εγώ είμαι από την επαρχίαν Κυρηνείας”

Καρτ ποστάλ του Θ. Τουφεξή που εικονίζει την ενορία του Αποστόλου Λουκά Λαπήθου στις αρχές του 20ού αιώνα

Καρτ ποστάλ του Θ. Τουφεξή που εικονίζει την ενορία του Αποστόλου Λουκά Λαπήθου στις αρχές του 20ού αιώνα

Ένας από τους πιο γνωστούς Κύπριους εθελοντές των Βαλκανικών πολέμων ήταν ο φοιτητής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Ιωάννης Πηγασίου (1886-1939), απόφοιτος του Παγκύπριου Διδασκαλείου και πρώην δάσκαλος στη, γειτονική με τη γενέτειρά του,  κωμόπολη της Λαπήθου. Τον Οκτώβριο του 1912 κατατάχθηκε ως βοηθός γιατρός στο «Β Φορητόν Χειρουργείον» του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού που ακολούθησε τα στρατεύματα που προέλασαν στη Δυτική Μακεδονία. Η ομάδα του Πηγασίου (4 γιατροί και 8 φοιτητές – βοηθοί γιατροί υπό τη διεύθυνση του καθηγητή της ιατροδικαστικής Ιωάννη Γεωργιάδη) ξεκίνησε από τον Τύρναβο, πέρασε από την Ελασσόνα, το Σαραντάπορο και τα Σέρβια και έφτασε μέσω Κοζάνης και Έδεσσας τον Νοέμβριο στη Θεσσαλονίκη. Είχε μεσολαβήσει η εσπευσμένη επιστροφή τους στην Ελασσόνα τις ημέρες του γενικού πανικού και της υποχώρησης που ακολούθησαν την ελληνική ήττα στο Αμύνταιο – τότε Σόροβιτς. Ο Πηγασίου πρόσφερε εθελοντικά τις ιατρικές του υπηρεσίες στον ελληνοβουλγαρικό πόλεμο, το 1913, στη Βόρεια Ήπειρο, το 1914, και στη Σερβία, στην πρώτη ιατρική αποστολή που στάλθηκε από το ελληνικό κράτος στο εξωτερικό σε πολεμική περίοδο, στα 1914-1915. Από τους Βαλκανικούς πολέμους δημοσίευσε ένα εκτενές ημερολόγιο στην εφημερίδα «Φωνή της Κύπρου», σε τριάντα συνέχειες, με τίτλο «Από τα παλαιά σύνορα μέχρι Θεσσαλονίκης». Αναδημοσιεύθηκε ολόκληρο, σχολιασμένο, στο Πέτρος Παπαπολυβίου (εισαγωγή – επιμέλεια), Υπόδουλοι ελευθερωταί αδελφών αλυτρώτων. Πολεμικά Ημερολόγια, επιστολές και ανταποκρίσεις Κυπρίων εθελοντών από την Ήπειρο και τη Μακεδονία του 1912-1913, Λευκωσία: Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών 1999. Σε ένα σημείο του ημερολογίου του αναφέρεται στις φυσικές ομορφιές της γενέτειράς του, όπως τις περιέγραψε σε μια συζήτηση στο σιδηροδρομικό σταθμό της Έδεσσας, τον Νοέμβριο του 1912:

“Εγώ είμαι από την επαρχίαν Κυρηνείας. Σας βεβαιώ μόλις εισέλθης εις αυτήν την επαρχίαν διά μιας διόδου, η οποία διέρχεται διά του όρους, αμέσως εμφανίζεται προ του οφθαλμού μία μεγαλοπρέπεια.
Από την θάλασσαν, η οποία δεν απέχει και πολύ από το όρος, μέχρις αυτού, διακρίνεις ένα πράσινον πέπλον. Γην δεν βλέπεις. Μόνον θα ίδης την κομψοτάτην πολίχνην Κυρηνείας πρωτεύουσαν της επαρχίας με τα διάφορα ενετικά της φρούρια.
Πέραν της θαλάσσης διακρίνονται τα όρη της Μικράς Ασίας, τα οποία τον χειμώνα είναι κατάλευκα, την δείλην δε κατακόκκινα από τας ανακλωμένας ακτίνας του ηλίου. H στενή αύτη επαρχία είναι ένας παράδεισος. Θα συναντήσης τον Καραβάν και την Λάπηθον δύο μεγάλας κωμοπόλεις θαμμένας μέσα εις τα δένδρα, μέσα εις τα άνθη, μέσα εις τα ωραία ποτάμια, μέσα εις τα γλυκύτατα κελαδίσματα των αηδονιών. Όσα και αν σας είπω είναι ολίγα δι’ αυτά τα μέρη.”

Σχολιάστε..

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s