Τιμήθηκε και φέτος και στην Κύπρο, με μια σύντομη σεμνή τελετή μπροστά στο Μνημείο των Κυπρίων πεσόντων του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου, στο κτίριο της ΠΑΣΥΔΥ, οι πεσόντες και οι νεκροί στρατιώτες των δύο παγκοσμίων πολέμων στους πολέμους για ελευθερία, δικαιοσύνη και εναντίον του φασισμού. Με την ελπίδα και την ευχή να συαματήσουν οι πόλεμοι…

Η φετινή τελετή, που οργανώνει εδώ και μερικά χρόνια ο Δήμος Λευκωσίας, εκπληρώνοντας την επιθυμία των αρχικών οργανωτών, για δεκαετίες, του Παγκύπριου Συνδέσμου Βετεράνων Β΄ Παγκοσμίου πολέμου, συγκέντρωσε τον περισσότερο κόσμο των τελευταίων χρόνων και ήταν άψογα οργανωμένη. Παρέστη και κατέθεσε στεφάνι και ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, Νίκος Χριστοδουλίδης, ο Υπουργός Άμυνας, Μιχάλης Γεωργάλλας, ο αρχηγός του ΓΕΕΦ, εκπρόσωποι κομμάτων και, όπως πάντα, σχεδόν σύσσωμο το διπλωματικό σώμα που είναι διαπιστευμένο στην Κυπριακή Δημοκρατία. Έστω και υπό τη βαριά σκιά του συνεχιζόμενου ρωσοουκρανικού πολέμου και των προσφάτων αιματηρών συγκρούσεων στη Γάζα.

Η παρουσία του προέδρου της Δημοκρατίας λάμπρυνε την τελετή. Από ότι θυμάμαι, ο τελευταίος πρόεδρος της Δημοκρατίας που έδωσε το παρόν του σε αντίστοιχη εκδήλωση ήταν ο Δημήτρης Χριστόφιας, το 2011.

Φέτος βοήθησε και ο καιρός και η συγκυρία του Σαββάτου και οι παρουσίες ήταν πολλές. Από την άλλη, βέβαια, εδώ και μερικά χρόνια δεν παρευρίσκεται στην τελετή κανένας βετεράνος του Δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου, από τους 30-40 που έχουν απομείνει στη ζωή.

Γνωρίζω πολύ καλά ότι η συνέχιση της διεξαγωγής της “Μέρας Ανάμνησης” ήταν ένα ζήτημα που απασχολούσε έντονα τους οργανωμένους βετεράνους, όταν άρχισαν να λιγοστεύουν οι ευρισκόμενοι στη ζωή. Ανησυχούσαν για το ποιος θα αναλάμβανε να συνεχίσει τον θεσμό, κάθε 11 Νοεμβρίου. Για αυτό οφείλω προσωπική ευγνωμοσύνη στον δήμαρχο Λευκωσίας, Κωνσταντίνο Γεωρκάτζη, που αντιλήφθηκε τη σημασία της ετήσιας τιμητικής τελετής και ανέλαβε από το 2016 τη διεξαγωγή της, επικεφαλής του Δημοτικού Συμβουλίου και του προσωπικού του Δήμου Λευκωσίας.

Τους θυμηθήκαμε και τις θυμηθήκαμε, λοιπόν, και φέτος τους βετεράνους μας, άνδρες και γυναίκες. Τον Χρίστο Ηλιοφώτου, τον Ανδρέα Χριστόφη, τον Λοΐζο Δημητρίου, για να μείνω μόνο στους αποβιώσαντες προέδρους του Παγκυπρίου Συνδέσμου Βετεράνων Β΄ Παγκοσμίου πολέμου τους οποίους γνώρισα και με τους οποίους συνεργάστηκα στενά τις τελευταίες δεκαετίες. Και τον τελευταίο πρόεδρο, τον Αντώνη Χατζηιωσήφ, 100 χρονών σήμερα, που εδώ και αρκετό καιρό δεν κυκλοφορεί έξω από το σπίτι του, Και τις δεκάδες που αποχαιρετήσαμε τα τελευταία χρόνια για το τελευταίο τους ταξίδι και τους πολύ περισσότερους που τους καταγράψαμε στα κείμενα και στα βιβλία μας.

Είμαστε πάντα περήφανοι για την προσφορά τους