Τιμώντας έναν πεσόντα του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου

Αύριο, Κυριακή 4 Νοεμβρίου 2018, ο υπουργός Άμυνας, Σάββας Αγγελίδης, θα τελέσει στα Σπήλια τα αποκαλυπτήρια αναμνηστικής πλάκας προς τιμήν του Χρυσόστομου Κλεάνθη Παπαϊωάννου Ιερείδη, ημιονηγού του «Μακεδονικού μεταγωγικού σώματος», που σκοτώθηκε στη Μακεδονία στις 2 Νοεμβρίου 1918, εννιά μέρες πριν από τη λήξη του Μεγάλου πολέμου. Οι τακτικοί αναγνώστες της στήλης, θα θυμούνται, ίσως, ένα παλιότερό μας άρθρο για τον εντοπισμό του τάφου του Ιερείδη στο κοινοπολιτειακό στρατιωτικό κοιμητήριο της Μίκρας, στη Θεσσαλονίκη. Και την τέλεση του πρώτου μνημοσύνου στον τάφο του, ύστερα από 96 χρόνια, στις 22 Νοεμβρίου 2014, από συγγενείς του – μέλη της οικογένειας Βιολάρη, με καταγωγή από τα Σπήλια της Κύπρου, και μια ομάδα φίλων τους, από την Κύπρο ή τη Θεσσαλονίκη. Το μνημόσυνο είχε συμπέσει, τότε, με την έναρξη των επετειακών εκδηλώσεων, σε όλες τις χώρες της Ευρώπης, για τα εκατό χρόνια της έναρξης του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου.

Κατά αγαθή συγκυρία, τα αυριανά αποκαλυπτήρια συμπίπτουν με την εκατοστή επέτειο της λήξης του πολέμου του 1914-1918, στις 11 Νοεμβρίου. Μια ευκαιρία απολογισμού, επομένως, για το πώς τιμήθηκε στην Κύπρο, από την Πολιτεία, τους συλλογικούς φορείς, τους πολίτες, η επέτειος των εκατό χρόνων από τον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο. Η απάντηση είναι δυστυχώς αποκαρδιωτική, ειδικά για όσα έχει ευθύνη το κράτος: Δεν καταφέραμε να δημιουργήσουμε ένα απλό, λιτό και ταπεινό μνημείο με τα ονόματα των Κυπρίων πεσόντων του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου. Για μια ακόμη φορά αποδειχθήκαμε ανάξιοι να εκπληρώσουμε στη χώρα μας μια στοιχειώδη υποχρέωση, συλλογική και ατομική. Ποιος, αλήθεια, νοιάζεται; Πόσες (και ποιες) πόρτες πρέπει κάποιος να κτυπήσει για να καταφέρει να κινητοποιήσει τον ράθυμο και δυσκίνητο κρατικό μηχανισμό; Πέρα από τον σεβασμό και την απότιση τιμής στους νεκρούς μας, ποιος από τους τόσους «αρμόδιους» αντιλαμβάνεται τι σημαίνει για την ευρωπαϊκή μας ταυτότητα η αθρόα κυπριακή συμμετοχή στους δύο παγκόσμιους πολέμους και το άφθονο αίμα που χύθηκε;

Για αυτόν ακριβώς τον λόγο, η αυριανή εκδήλωση στα Σπήλια αποτελεί πρώτα από όλα τιμή για τους οργανωτές, τον κοινοτάρχη του χωριού και τη μικρή κοινότητα της Πιτσιλιάς. Γιατί, μαζί με την αναμνηστική πλάκα προς τιμήν των Κυπρίων πεσόντων της μάχης του Σκρα, που τοποθετήθηκε στην ομώνυμη κοινότητα του Νομού Κιλκίς, με πρωτοβουλία του Δήμου Παιονίας πριν από μερικούς μήνες, αποτελούν τις δύο κύριες συλλογικές εκδηλώσεις τιμής προς τους χιλιάδες Κυπρίους που πήραν μέρος στον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο.

Τιμώντας τη μνήμη του Χρυσόστομου Ιερείδη, ενός 19χρονου νέου που λογάριαζε να ιερωθεί μετά τον πόλεμο, και άφησε την τελευταία του πνοή στη Μακεδονία, εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από την Κύπρο, όπως και όλων των Κυπρίων πεσόντων του Μεγάλου πολέμου, αναδημοσιεύουμε ένα απόσπασμα από το πρόσφατο βιβλίο της Μαρούλας Βιολάρη-Ιακωβίδου, ανιψιάς του ημιονηγού από τα Σπήλια, με τίτλο «Το Δωμάτιο 22. Ένα χρονικό» (Λευκωσία: Εν Τύποις, 2018). Η συγγραφέας, η πρώτη Κυπρία δημοσιογράφος, περιγράφει το πρώτο μνημόσυνο στον τάφο του Χρ. Ιερείδη ύστερα από τον εντοπισμό του τάφου του στο κοιμητήριο της Μίκρας, τον Νοέμβριο του 2014:

«Το προσκύνημα έγινε το Σάββατο το πρωί. Πήγαν νωρίτερα από τους άλλους. Περπατούσαν προσεκτικά και με σεβασμό στο κοιμητήριο, ψάχνοντας για το μνήμα με αριθμό 1701. Εκεί ήταν ο θείος που δεν γνώρισαν, ο θείος για τον οποίο ήθελαν να μάθουν. Ο θείος στον οποίο ήθελαν να πουν ένα μεγάλο ευχαριστώ, γιατί πίστευαν πως υποσυνείδητα οδηγούσε τις ζωές τους.

Βρήκαν το μνήμα πριν φτάσουν οι άλλοι. Τοποθέτησαν μπροστά στη στήλη με τ’ όνομά του, ένα μικρό σακουλάκι με χώμα από τον τάφο των γονιών του. Στον ίδιο τάφο είναι θαμμένη κι η μοναδική αδελφή του, η μητέρα τους, η αξέχαστη Ελένη Βιολάρη, μαζί με τον άντρα της. Το χώμα που τους σκεπάζει του πήρε το μήνυμα, του χωριού που τον γέννησε. Του χωριού που θα γινόταν ιερέας, αν δεν έτρεχε εθελοντικά στο κάλεσμα να πολεμήσει για την ελευθερία της Ελλάδας και του κόσμου, στη γη των Μακεδόνων. Πήραν ακόμη κλωνάρια δάφνης από την Κύπρο. Για να του εκφράσουν τον θαυμασμό τους. Και λευκά λουλούδια από την αγαπημένη Θεσσαλονίκη, που τον έχει στα σπλάχνα της. (…) Το τρισάγιο ψάληκε σε κατανυκτική ατμόσφαιρα. Το πρώτο τρισάγιο, πάνω από το μνήμα του, ενενήντα έξι χρόνια μετά. Η Νεφέλη τους ευχαρίστησε, πνιγμένη στον λυγμό της. Όλοι έκλαιγαν.»….

Δημοσιεύθηκε στην εφημ. “Ο Φιλελεύθερος” στις 3 Νοεμβρίου 2018

Το κοινοπολιτειακό κοιμητήριο της Μίκρας, στη Θεσσαλονίκη, όπου αναπαύεται ο Χρυσόστομος Κλ. Ιερείδης

 

Advertisements

Σχολιάστε..

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s