Ο Γιώργος Βασιλείου (1931-2026) που έφυγε πριν από λίγες ώρες από τη ζωή, δεν ήταν μόνο ο τρίτος πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας αλλά, όπως λέει και ο τίτλος του πρώτου τόμου της αυτοβιογραφίας του («Μια σύγχρονη  Οδύσσεια», Εκδόσεις Παπαζήση, Αθήνα, 2013) υπήρξε ένας άνθρωπος που έζησε μια πραγματική Οδύσσεια, ειδικά στα παιδικά, εφηβικά και φοιτητικά του χρόνια. Μια μικρή παρουσίαση του βιβλίου του Γ. Βασιλείου είχα αναρτήσει προ δωδεκαετίας στο “Περί Ιστορίας” με τίτλο “Ένας Κύπριος γιατρός στον Δημοκρατικό Στρατό”. Ο εκλιπών ανήκε σε μια οικογένεια με μεγάλη παρουσία και προσφορά στη νεότερη ιστορία και πολιτισμό της Κύπρου: ήταν εγγονός του ζωγράφου Όθωνα Γιαβόπουλου, από τη Βυτίνα της Αρκαδίας, που αγιογράφησε πολλές εκκλησίες στην Κύπρο, κυρίως στην περιοχή της Λεμεσού (Βάσα, Όμοδος, Λόφου, κ.ο.κ), ανιψιός εκ μητρός του γιατρού – αφροδισιολόγου Νίκου Γιαβόπουλου, ενός από τους πρώτους μορφωμένους κομμουνιστές στο νησί, που απελάθηκε από την αποικιακή διοίκηση από την Κύπρο το 1925 και γιος του Βάσου και της Φωφώς Βασιλείου, ιστορικών στελεχών του ΑΚΕΛ στα πρώτα χρόνια της ίδρυσής του κόμματος. Ο Βάσος Βασιλείου εντάχθηκε εθελοντικά τόσο στο “Κυπριακό Σύνταγμα” στον Β΄Παγκόσμιο πόλεμο όσο και στον “Δημοκρατικό Στρατό” στον Ελληνικό Εμφύλιο και μετά το τέλος του εξαιτίας της δυσμένειας του Νίκου Ζαχαριάδη πέρασε πολλές περιπέτειες στην πολιτκή προσφυγιά, στην Αλβανία και στην Τασκένδη, μέχρι την καταξίωσή του ως οφθαλμίατρου στη Μόσχα, ενώ η υπόλοιπη οικογένειά του ζούσε στη Βουδαπέστη, όπου έζησαν και τη σοβιετική επέμβαση, το 1956. Μικρότερη αδελφή του Γιώργου Βασιλείου ήταν η Μόνικα Βασιλείου, ηθοποιός και σκηνοθέτιδα.

Για όλα αυτά, και για τις περιπλανήσεις και τις περιπέτειες του Γιώργου Βασιλείου στις πρώτες δεκαετίες της ζωής του θα μπορούσαν να γραφτούν πολλά, αλλά προφανώς δεν είναι της ώρας. Αντίθετα, αντί άλλου αποχαιρετισμού επέλεξα να παρουσιάσω μια άγνωστη αρθρογραφία του Γιώργου Βασιλείου, από τις πρώτες δημόσιες παρεμβάσεις του ως έγκριτου οικονομολόγου στην εφημ. “Ο Φιλελεύθερος”, σε δυο συνέχειες, στις 25 και 26 Ιουνίου 1969. Εκεί, ο 38χρονος τότε Βασιλείου επιχειρηματολογεί υπέρ της σύνδεσης της Κύπρου με την Ευρωπαϊκή Κοινή Αγορά, ζητώντας “να αρχίση μελέτη των δυνατοτήτων και τρόπων συνάψεως συμβάσεως προς σύνδεσιν”. Το ίδιο ζήτημα, όπως είναι γνωστό, θα απασχολούσε έντονα τον Γ. Βασιλείου είκοσι περίπου χρόνια αργότερα, όταν ως πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά και μετά την προεδρία του, προώθησε καθοριστικά την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τα συλλυπητήριά μας στη σύζυγο, τα παιδιά και τα άλλα μέλη της οικογένειάς του εκλιπόντος

Το πρώτο μέρος του άρθρου του Γ. Βασιλείου υπέρ της σύνδεσης της Κύπρου με την ΕΟΚ, εφημ. “Ο Φιλελεύθερος”, 25 Ιουνίου 1969