Έφυγε σήμερα το πρωί μια από τις πιο εμβληματικές φιγούρες της ελληνικής πολιτικής ζωής για μια τριακονταετία, από το 1981 μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 2010, ο Θεόδωρος Πάγκαλος. Από τους πιο ευφυείς πολιτικούς της μεταπολίτευσης με αστείρευτες και μοναδικές γνώσεις για την ελληνική ιστορία, με την οποία μεγάλωσε, αφού ήταν εγγονός του συνονόματού του, στρατηγού Θεόδωρου Πάγκαλου, ικανού στρατιωτικού και πρώτου δικτάτορα στον ελληνικό 20ό αιώνα, συνδέθηκε στενά και με την Κύπρο, σε διάφορες περιόδους. Ο εκρηκτικός του χαρακτήρας τον έφερε πολλές φορές να “κλωτσά την καρδάρα με το γάλα” εκστομίζοντας επικές ατάκες που δημιουργούσαν προβλήματα στον ίδιο, στο κόμμα του, στην κυβέρνησή του ή στην ίδια τη χώρα του. Από το “γίγαντας με ξύλινα πόδια” που εξόργισαν τους παντοδύναμους στην Ευρώπη Γερμανούς του Χέλμουτ Κολ, στον “κύριο τίποτα” – θεαματικό αυτογκόλ το οποίο άνοιξε τον δρόμο στον Δ. Αβραμόπουλο για τη δημαρχία της Αθήνας, μέχρι το “μαζί τα φάγαμε” που έδωσε τον πιο ελκυστικό και συνάμα απωθητικό τίτλο τέλους στον κύκλο που άνοιξε το 1974 με τη μεταπολίτευση και έκλεισε με τα μνημόνια και την εξαχρείωση του ελληνικού πολιτικού συστήματος. Και που για τους πολλούς έκανε να διαγραφεί “η νιότη πού δειχνε πως θα γινόταν άλλος”, με το πέρασμα από τους Λαμπράκηδες στη δεκαετία του 1960, την αντιδικτατορική του δράση και τις λαμπρές σπουδές στην Αθήνα και στο Παρίσι.

Ανάλογες μεταπτώσεις χαρακτήρισαν τις σχέσεις του με την Κύπρο και τον Κυπριακό Ελληνισμό. Σίγουρα πιστώνεται σημαντικό μέρος από την επιτυχία της τελικής ένταξης της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, οπωδήποτε ήταν από τους Ελλαδίτες πολιτικούς που οι πρώτες του επισκέψεις στην Κύπρο ως υπουργού του ΠΑΣΟΚ στη δεκαετία του 1980 έδιναν ελπίδα και αισιοδοξία, όμως κατέληξε και αυτός στο τέλος να σφυρίζει αδιάφορα στο φιάσκο των “S-300” και στην υπόθεση Οτσαλάν και να κουνά το δάκτυλο επιτιμητικά προς τους Κύπριους ψηφοφόρους στο δημοψήφισμα για το Σχέδιο Ανάν του 2004, απογοητεύοντας μεγάλο μέρος του ακροατηρίου που είχε ο ίδιος δημιουργήσει στο νησί.

Αναμφίβολα, πάντως, ο Θεόδωρος Πάγκαλος ο νεότερος ήταν μια προσωπικότητα και μια φιγούρα που δεν περνούσε απαρατήρητη και ένας προικισμένος – μέχρι αυτοκαταστροφής – άνθρωπος από αυτούς που σπανίζουν ολοένα και περισσότερο στον πολιτικό βίο της Ελλάδας. Ας είναι αιωνία του η μνήμη.

Στη φωτογραφία, τον Απρίλιο του 1997, στο Παραλίμνι ο Θεόδωρος Πάγκαλος, υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας, βαπτίζει εκ μέρους της ελληνικής κυβέρνησης την Αναστασία Ισαάκ, κόρη του Τάσου Ισαάκ που δολοφονήθηκε με φρικτό τρόπο από όχλο Τούρκων αντιδιαδηλωτών στα συρματοπλέγματα του κατοχικού οδοφράγματος στη Δερύνεια, τον Αύγουστο του 1996.